سلام بر همه دوستان گلم
می دونم از دستم خیلی ناراحتید، اما من تو این مدت خیلی گرفتار بودم و الانم فقط برای چند دقیقه ای به وب سر زدم. نه فرصت گذاشتن مطلب جدید رو دارم و نه حتی پاسخ به نظرات زیبای شما دوستان عزیز
تنها حرفی که می توانم بزنم این است که مرا دعا کنید و عذرخواهی می کنم اگر یک مدتی از حضور در وب معذورم
با دلی اندوهگین از دوری شما و دعای خیر شما دوستان عزیز
خدانگهدار

 حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) :

آن که در ماه رمضان آمرزیده نشود، پس در کدام ماه آمرزیده می شود

دیر آمدم اما آمدم

فرا رسیدن ماه عشق و محبت، ماه وفا داری و دوست داشتن، ماه نزول قرآن

ماه رمضان مبارک

این ماه عزیز رو به همه شیعیان بخصوص ایرانیان عزیز تبریک عرض می کنم

امیدوارم که من رو هم از دعاهای خیرتون بی نصیب نگذارید و در نماز و روزه هاتون من رو هم یاد کنید

 حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) :

علاقه به دنیا، غم و اندوه را زیاد می کند

این روزها خیلی سرم شلوغه و درگیر یک سری کارهای شخصی هستم

از اینکه کمتر می تونم به وب سر بزنم، من رو حتماً شما دوستان عزیز می بخشید

حالا از این حرف ها که بگذریم، می خواستم بدونم که این روزها چقدر توانستیم دل اطرافیان رو شاد کنیم. با محبت کردن، با افطاری دادن، با سر زدن به دوستان و آشنایان و بزرگ ترها، با کمک کردن به آنهایی که به کمک ما نیاز دارند. تا به حال شده به این فکر کنید که ما فقط نباید در روزها گرسنگی بکشیم، چشم و گوش و زبان رو از گناه دور بداریم. بلکه باید به اطرافیان هم سری بزنیم و کمکی هر چند کوچک به هر نحوی به دیگران انجام دهیم

 حضرت علی (علیه السلام) :

فرصت همچون ابر می گذرد، پس فرصت های خوب را غنیمت شمارید

یک راه حل خوب پیشنهاد می کنم، آره تلفن رو بردار و با یک خرج خیلی مختصر، یک ضیافت افطار راه بیاندازید. به دوستان زنگ بزنید و آنها را دعوت کنید. با این کار می توانید یک سری از دوستان رو که مدت هاست همدیگر رو ندیدند و از حال هم خبر ندارند، دعوت کنید و دور هم باشید. ثواب افطاری دادن به روزه دار را هم می برید. تازه میان این دوستان اگر کسی مشکلی هم دارد، به کمک هم می توانید برطرف کنید

فکر کنم بهترین راه و ساده ترین راه باشد. این را هم بگویم که هرچقدر سفره افطار شما ساده و بی ریا باشد بهتر و دوستانه تر است. شاید میان شما کسانی باشند که نتوانند سفره افطار آنچنانی برپا کنند و باعث دلشکستگی آنها شود. شما شاید توان برپا کردن یک سفره آنچنانی داشته باشید ولی یک سفره ساده و بی ریای شما و همین که دوستان را دور هم جمع کردید، کلی ارزش دارد. باز هم می گویم که فراموش نکنید در این ضیافت حتماً از مشکلات یکدیگر به هر نحو خبردار شوید و دست به دست هم آنرا بر طرف کنید

 امام صادق (علیه السلام) :

هر که روزه داری را افطار دهد، اجرش همانند اوست

در آخر هم بگویم که بیماران را هم فراموش نکنید و به آنها هم سر بزنید و آنها را هم با دعاهای خیرتون بی نصیب نگذارید

به امید اینکه یک روز تمام بیماران به کانون گرم خانواده برگردند و بتوانند آنها هم از این ماه مبارک رمضان استفاده کنند، یک فاتحه و صلوات

به امید دیدار شما دوستان عزیز

احمد هم به شهداء پیوست

احمد هم آسمانی شد

سقوط یک فروند بالگرد در صبح روز یکشنبه ۲۵/۵/۸۸ در شهرک اندیشه شهریار جان ۳ تن از عزیزان هموطنمان را گرفت. تشییع جنازه احمد روز سه شنبه ۲۷/۵/۸۸ ساعت ۹ صبح از جلوی درب منزل آن عزیز انجام می گردد

اینبار نوبت به دوست دوران کودکی من رسید

هم بچه محل بود و هم دوستی دیرینه داشتیم

دیروز که از محل کارم به سمت خانه آمدم، ناگهان دیدم که یک حجله و پارچه سیاهی سر کوچه خانمان زدند. جلوتر که رفتم، دیدم عکس احمد روی حجله است و ناگهان زانوهایم سست شد و روی زمین نشستم. چند دقیقه بعد مادرم اشک آلود به سمتم آمد و گفت بیا تا به دیدن مادر و پدرش برویم

اگر بدونید چه حالی داشتم و هنوز که هنوزه باورم نمیشه

فقط این را می دانم که احمد خاکی ترین و مهربانترین بچه محل ما بود

هیچ وقت به خاطر موقعیت هایی که داشت، خودش را گم نکرد و همیشه تواضع و فروتنی او زبان زد همه بود. هرگاه با ماشینی که تازه خریده بود از کنار من رد می شد، ترمز می کرد و پیاده می شد و بعد از کلی حال و احوال پرسی، سپس می رفت

در کودکی خیلی سبزه بود و بچه محل ها بهش احمد سیاه می گفتند

اما وقتی بزرگ شد، همه حسرت قد و قامت و روی زیبای او را داشتند

مخصوصاً اینکه او یک خلبان شده بود و امروز نیست

حالا او پرواز آخرش را تا آنجا رفت که دیگر برگشتی نداشت

ستوان یکم خلبان شهید احمد رفعت نیا شهادتت مبارک

برای شادی روح آن عزیز یک فاتحه و صلوات

فقط دلم می خواد تو این پست بگم که

آقا بیا

هیچ چیز دیگه ای نمی خواهم بگویم

اولین ساعات روز جمعه شانزدهم مرداد ماه ۸۸ می باشد و نیمه شعبان

اشک در چشمان حلقه زده است و این پست را با چشمانی اشک آلود می نویسم

از صبح که بلند شدم، منتظر شنیدن لبیک آقامون بودم

آخر چقدر انتظار، چقدر بی تابی و صبر، بیا بیا آقا بیا

قسم دادن و خوردن خوب نیست

آخر آقا من باید چی کار کنم

دل امانم رو بریده، تو زندگیم دنبال هر چی رفتم بدست آوردم

هیچ کم و کسری ندارم و هر چی خواستم برام محیا بوده

اما هر چی که می گذره و می بینم زندگیم بهتر می شه

یک جای خالی در بهترین ها همیشه نمایانه

جایی که همیشه دنبالش می گشتم

مثل گمشده ای که از بچگی همیشه به دنبالش گشتم

آخر کی میایی، بیا آقا بیا، ساعت هاست که اشک و آه تمام وجودم رو گرفته

تولد هر کی که می شه، جشن می گیرن، شادی می کنن، نه اینکه بگم من ناراحتم، نه

ولی آقا از غم دوریت ناراحتم، دل تنگی امانم رو بریده، اشک و شادی با هم یکی شده

جدایی زیاد کشیدم، جدایی معنای تلخیه، جدایی خیلی سخته، جدایی خود مرگه

اما آقای من، مولای من، صاحب من

منم نیاز دارم که مثل تمام عاشقا که منتظر وصال عشقشون هستند، منم به وصالم برسم

نمی دونم چی نوشتم و ننوشتم

تمام حرفم این بود که بیا عزیز دل زهرا (سلام الله علیها) بیا، بیا آقا بیا

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم عجل لولیک الفرج

حضرت علی (علیه السلام) : مهدی مردی از ما و از فرزندان فاطمه (سلام الله علیها) است.

زیور آسمان ها و زمین

ابن عباس از پیامبر گرامی اسلام نقل می کند:

وقتی حسین ابن علی (علیه السلام) به دنیا آمد، خداوند در عالم ملکوت به فرشته خازن و عهده دار آتش جهنم وحی کرد که به خاطر مولودی که به پیامبرش عطا کرده است، آتش جهنم را بر اهلش خاموش کند و به رضوان، نگهبان بهشت وحی کرد که بهشت را بیاراید و آن را خوشبو گرداند و حورالعین وحی فرمود که خود را بیارایند و به دیدار یکدیگر بروند و به ملائکه وحی فرمود که در صفوفی بیایستند و به تسبیح و تمحید و تمجید و تکبیر بپردازند.

و خداوند به جبرئیل وحی کرد که با هزار گروه از فرشتگان بر من نازل شوند و ولادت حسین (علیه السلام) را به من تهنیت بگویند. هر گروه شامل یک میلیون فرشته بود، سوار بر اسب های ابلق، با زین ها و دهنه های مزین به در و یاقوت و همراهشان فرشتگانی بودند که چوب هایی از نور به دست داشتند.

بحار الانوار، جلد 43، ص 248، حدیث 24

و حالا چند سخن آموزنده از ائمه معصومین (علیها السلام)

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) : هیچ صدقه ای نزد خدا، محبوب تر از حقگویی نیست.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) : قرآن سفره ضیافت خداست، پس تا می توانید از ضیافت او فرا گیرید.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) : نورانی ترین شما در روز قیامت، کسی است که آل محمد را بیشتر دوست بدارد.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) : نگاه محبت آمیز فرزند به پدر و مادرش، عبادت است.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) : جوینده دانش، در کنف عنایت خداست.

حضرت علی (علیه السلام) : مرد در زیر زبان خودش پنهان است.

حضرت علی (علیه السلام) : شتاب در هر کاری مذموم است مگر در چیزی که شر را دفع کند.

حضرت علی (علیه السلام) : به احترام پدر و معلمت از جایت برخیز، گر چه فرمانروا باشی.

حضرت علی (علیه السلام) : آشتی دادن میان مردم از هر نماز و روزه ای با ارزشتر است.

حضرت علی (علیه السلام) : خوشرویی احسانی است بی هزینه.

امام صادق (علیه السلام) : در شب و روز منتظر امر (فرج) مولایت باش.

امام صادق (علیه السلام) : به پدرانتان نیکی کنید، تا فرزندانتان به شما نیکی کنند.

امام صادق (علیه السلام) : هر کس مالک خشم خود نباشد، مالک عقل خود نیست.

امام صادق (علیه السلام) : جابجا کردن کوه آسانتر است از جابجا کردن دلی از جای آن.

امام صادق (علیه السلام) : مجادله مکن که شخصیت و عظمتت می رود و شوخی مکن که بر تو گستاخ می شوند.

از بچگی عشق به اهل بیت (علیها السلام) در دل ما فرزندان ایران زمین بوده و هست

مخصوصاً ارادتی که به مولامون آقا اباعبدالله الحسین (علیه السلام) داشتیم و داریم

که هم آمدنش طلوع زندگی بود و هم رفتنش طلوع انقلابی دیگر

هاله ای از نور خدا دارد حسین (علیه السلام)        جلوه هر پنج تن آل عبا دارد حسین (علیه السلام)

آشنای عشق را نا آشنا گفتن خطاست        در غریبی هم هزاران آشنا دارد حسین (علیه السلام)

وقتی حرف از حضرت ابواالفضل (علیه السلام) می شود،

انسان ناخود آگاه به یاد امیرالمؤمنین، علی (علیه السلام) می افتد

آن رشادت ها، بزرگی، گذشت، انسانیت، مردانگی، ایثار، استقامت، صبر

که اگر بخواهم بگویم تا آخر عمرم تمام خصایص خوب یک انسان را باید بگویم

چه عباس آنکه در صورت بود ماه بنی هاشم        ز بس انوار یزدانش هیوا از جبین آمد

چه عباس آنکه در کرب و بلا بر شاه مظلومان        علمدار و سپهسالار و سقا و معین آمد

اما حرف از سید الساجدین، امام زین العابدین (علیه السلام) که می آید

اشک و اشک و اشک

بعضی ها می گویند که خسته شدیم از بس حرف از این مسایل شنیدیم

تا کی عزا، غم و اندوه

طرف یک مدت کوتاه با یک نفر دوست بوده، به هر نحوی ازش جدا می شه

تا مدت ها خودش که عزاداری برقرار می کنه

خانواده و اطرافیان رو هم در بر می گیره

من نمی خواهم در این مورد بحثی کنم، چون باید ساعت ها در موردش حرف زد

اما خدایا، من شخصاً دلم می خواد تا آخر عمرم برای بهترین های زمین

کسانی که آمدنشان برای ما بود، بودنشان برای ما و رفتنشان هم برای ما بود

کسانی که همین خاکیان پلید، به خاطر هوا و هوسشان...

باید گذاشت و گذشت...

بگذریم...

ولادت با سعادت این سه بزرگوار را به تمامی شما دوستان و خانواده محترمتان

تبریک عرض می کنم

انشاءالله در سایه الطاف این بزرگواران بتوانیم قدم هایی هر چند کوتاه در راه حق برداریم

یا علی

بی تو احساس دلم پوشالی است        ذهنم از الفاظ موزون خالی است

بی تو در بغض جنون روئیده ام        طرح غمناک شبی پوسیده ام

بی تو مهمان شبم اشک است و نم        خورده بر تقدیر من امضای غم

بی تو گیج پیکر پروانه ام        با طنین بوته ها بیگانه ام

بی تو در ابهامی از بود و نبود        می شوم قربانی مرگی کبود

ای صداقت عادت دیرینه ات        راز باران در شب آدینه ات

تا کجا دل را ثریایی کنم        التماست ای اهورایی کنم

کولی چادر نشین چشم تو        بی قرارم بی قرار چشم تو

گر بیایی در قدمگاه زمان        می شود خاموش ناموس خزان

در شهاب روشن احساس من        تازه می روید هزاران نسترن

شاعر : فاطمه قاسمی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی        دل بی تو به جان آمد وقتست که باز آیی

دائم گل اغین بوستان شاداب نمی ماند        دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

صد باد صبا اینجا با سلسله می رقصند        این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد        کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم        رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن و گل را بی روی تو رنگی نیست        شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

ای درد توأم درمان در بستر ناکامی        وی یاد توأم مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم        لطف آنچه تواند شد حکم آنچه تو فرمایی

فکر خود و رأی خود در عالم رندی نیست        کفر است در این مذهب خود بینی و خود رایی

زین دایره مینا خونین جگرم مِی ده        تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد        شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

حافظ